Πέμπτη 17 Ιουνίου 2010

Κρέμα βανίλια...σλουρπ!

Σήμερα έφαγα όλη μου την κρέμα. Για την ακρίβεια, της έδωσα και κατάλαβε!


Μετά, συμπλήρωσα και με λίγο γάλα ...για να ξεδιψάσω βρε παιδάκι μου (εδώ δεν έχει φωτό... λογοκρίθηκε... σιγά να μην βγάλω τη μάνα μου στο κλαρί).

Έγινα τόσο δυνατός, που μετά πάλεψα με έναν πελώριο χρωματιστό σκαντζόχοιρο και... τον έπνιξα στο σάλιο!

Τώρα, πολλοί από σας θα πείτε "ναι καλά... τι σου είναι τελικά αυτά τα παιδιά με την φαντασία τους".

χΑ! Ευτυχώς που η μάνα μου απαθανατίζει όλα μου τα καμώματα ("κατορθώματα" θα διόρθωνα τον ίδιο μου τον εαυτό) κι έτσι έχω όλα τα πειστήρια!


Είδατε πόσο μεγάλος ήταν;

Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010

Η πρώτη μου μπύρα!

Το Σάββατο το βράδυ (καλά, μη φανταστείτε και πολύ βράδυ... γύρω στις 8 ήταν), η μαμά κι ο μπαμπάς με πήραν μαζί τους σ' ένα καλοκαιρινό μπαράκι στην παραλία, δίπλα στο κύμα!
Ήμουν αραχτός στο καρότσι μου και χάζευα τους τρελλογονείς μου που λέγαν αηδίες και χασκογελούσαν (μα με τι βλακείες γελάνε αυτοί οι μεγάλοι). Για μια στιγμή, είδα κάτι πολύ ενδιαφέρον πάνω στο τραπέζι... ένα μπουκάλι διαφορετικό από τα δικά μου και με περίεργο περιεχόμενο.

Κίτρινο γάλα;;;
Είχε και μια φέτα λεμόνι από πάνω... γάλα από λεμόνι μήπως;

Άκουσα τον μπαμπά να παραγγέλνει άλλο ένα... "μπύρα" το είπε! Άρχισα να κουνάω χέρια πόδια, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να το φτάσω, αλλά το μόνο που κατάφερα ήταν να εξαντληθώ και να ξαναράξω στο καρότσι μου!

Έκανα νόημα στη μάνα μου να μου δώσει καμιά γουλιά, αλλά που να καταλάβει αυτή.. Μεταξύ μας τώρα, δεν πρέπει να σκαμπάζει και πολλά από σήματα μορς!

Τέλος πάντων, βαρέθηκα να κάθομαι κι εγώ ξεροσφύρι και άρχισα να γκρινιάζω μπας και πιω κι εγώ κάνα γαλατάκι να λαδώσει τ' αντεράκι μου!

Ευτυχώς τη γκρίνια για το γάλα, η μάνα μου την πιάνει αμέσως! Με τσάκωσε αγκαλιά, μου έριξε κι ένα παρεό στη μούρη και θήλασα μέχρι τελευταία σταγόνα! Είχα την εντύπωση οτι το γάλα είχε γεύση μπύρας, αλλά μετά κατάλαβα οτι η μάνα μου έπινε σόδα... τι ξενέρωτη Θε μου!

Α, να μην ξεχάσω... όσοι δεν έχετε παιδιά και θέλετε να κάθεστε στα μπαρ ήσυχα, το διπλανό σας τραπεζάκι δηλαδή να μην γεμίζει ποτέ... πάρτε μαζί σας ένα καρότσι μωρού... είναι ανθρωποδιώχτης!!!!

Όποιος ενδιαφέρεται, του νοικιάζω το δικό μου(πρώτο πράμα).

Τιμές φιλικές!


υ.γ. μην σας ξεφύγει κουβέντα στη μάνα μου.. κάηκα!



Τρίτη 8 Ιουνίου 2010

Άρχισα scuba diving!




Καλοκαιράκι σου 'ρχομαιαιαιαι!!!

Ελπίζω η μαμά να μην πάρει χαμπάρι ότι λείπουν τα γυαλιά της!


Τρίτη 18 Μαΐου 2010

Εγώ μια φορά σας τα 'λεγα...


... η μάνα μου είναι τρελλή!

Με ετοιμάζει για Βραζιλία!


υ.γ. μου έβαλε τις ροζ σαγιονάρες της, γιατί
δεν μου έκαναν οι μαύρες του μπαμπά και φοβήθηκαν να μην μπουρδουκλωθώ! Όχι για να μη νομίζετε οτι είμαι κάνας φλούφλης!

Σάββατο 15 Μαΐου 2010

Η μανα μου είναι τρελλή!

Εδώ και μια βδομάδα, μπορεί και παραπάνω... από τότε δηλαδή που συζητάνε όλοι γι' αυτόν τον ΔΝΤ, η μάνα μου ετοιμάζει βαλίτσες (νοερά, μη νομίζετε) για Βραζιλία!
Όταν δεν ασχολείται με τις βαλίτσες, ξαπλώνεται στο χαλί με τις βραζιλιάνικες σαγιονάρες της κι ονειρεύεται οτι είναι στην παραλία του Ριο Ντε Τζανέιρο (δεν ξέρω αν έχει παραλία εκεί αλλά μικρός είμαι ακόμα, τα είπαμε αυτά, όταν θα αρχίσω διαβάζω γεωγραφία μπορεί και η Αυστραλία να έχει ενωθεί με την Αμερική έτσι που έχετε πηδήξει τον πλανήτη εσείς οι μεγάλοι! Αυτό με τις παρενθέσεις, πρέπει να είναι κληρονομικό από τη μάνα μου!)!

Κάποιος φίλος λέει, πουλάει κάτι μπανγκαλόουζ εκεί λίγο παρακάτω και θέλει να τα αγοράσει η μάνα μου που παρεμπιπτόντως, δεν έχει ούτε βρακί να πάρει αλλά τέλος πάντων!
Εγώ πάλι θα προτιμούσα να πάμε σε κάνα Παρισάκι που έχει ωραίες κρέπες ή στο Λονδίνο που φτιάχνουν ωραία χοτ ντογκ έξω από το μουσείο με κάτι μάρμαρα λέει που μας έκλεψαν κάποτε οι Άγγλοι.
Στην Ιταλία δεν θέλω να πάω γιατί αυτοί οι τύποι δεν έχουν καθόλου χιούμορ... ή μάλλον έχουν αλλά μιλάνε όλο για σεξ (σιγά να μη σκίσετε κάνα καλσόν μαστόριααα..).

Βγήκα από το θέμα όμως και το θέμα είναι η μάνα μου!

Όπως προείπα (μα που τα μαθαίνω εγώ αυτά τα δύσκολα μωρό παιδί;) η μάνα μου είναι εντελώς αλλού! Εδώ ο κόσμος χάνεται κι αυτή ονειρεύεται ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα... ναι, κι εκεί σκέφτηκε να πάει.

Εγώ πάντως σκέφτομαι να πάω κάπου μακριά... κάπου που δεν θα έχει παιδιάτρους που σου χώνουν ματζαφλάρια στ' αυτιά και στο στόμα, σε μια χώρα που δεν έχει εμβόλια αλλά γεννιέσαι ατρόμητος!

Σήμερα έκανα το 3ο μου εμβόλιο και είμαι 7 κιλά κι 750 γραμμάρια.
Όσο για το ύψος μου... δεν θέλετε να ξέρετε... 68 πόντοι, τύφλα να χει ο Σχορτσιανίτης!!!